Posted by: admin
on Aug 24, 2009
Tagged in: Untagged
Posted by: admin
on Aug 15, 2009
Tagged in: Untagged
Kessel op zondag... De dag begon al goed: met een slapend hoofd kom ik wakker en besefte dat ik mij had verslapen. Het was voor de tweede keer dat ik stage moest doen bij de bond en ik was te laat.
Ik kwam toe met een rode kop van schaamte. Dadelijk werden er grapjes gemaakt en een kleine terechte vermaning. In gelijk welke job was ik nog nooit te laat geweest en dit was dus de eerste keer in heel mijn leven. Nu ik moest de technische zone controleren.
Posted by: admin
on Aug 14, 2009

Met een nieuwe vertraging ga ik nu even schrijven over de 6 uur van Kessel. Niet dt het daar het parcour van de eew is voor de mountainbike. Maar ze doen er hun best om te roeien met de riemen dat ze hebben. Ze weten evoor te zorgen dat het een ntensief parcour is. WIj zijn dus gestart met een groep van 4 renners . birdy, patrick , pat en ik. Enkel Bird was in goeie doen . Ahewel we met Patrick en Pat goeie midenklasses hadden wistn we dat we geen kans maakten op de overwinning Het was dan ook bedoelt op een trinin van 1 uur. We gingen allemaal 2 keer 45 min rijden. Bij de start nam birdy iedereen mee op sleeptouw maar merkte hij al snel dar wegrijen niet zo gemakkelijk was. Dan waren patrick en pat aan de beurt. De zenuwen kwamen op ,een jaar erder had ik hier nog mezelf tegengekomen toen ik stierf op de domme heuveltjes even na de start. Ik ertrok met een klein hartje en ik blis mezelf dan ook bijna onmmiddelijk op . Ik kon slechts 2 ronden rijen. Ik was terleurgesteld in mezelf dit was niet goed. Oke , ik was slechts 1 week bezig op de fiets maar toch ik besefte dat er nog veel werk was. ik haalde slect een half uur. Ging Kessel weer mijn doembeest worden ? Ik weigerde er mij aan over te geven . Ik besloot in de tijd ie mij gegevn werd te kalmeren en veel te drinken . Birdy zei dat i minsten drie ronden zou moten rijden om met de groep de 6 uur vol te krijgen . PFF wat een opdracht. Dit zou zwaa worden . maar ik ging het toch proberen . En opnieuw vertrok ik na veel rst e veel drinken . Ik nam een trage start , en op het einde van die ronde riep iedereen dat ik beter zou stoppen na de volgende ronde aar ik ging niet opgeven en dosseerde de volgende ronde. En toen kwam de derde ronde. daar ging ik en een wonder gebeurde mijn ller laatste ronde van d dag was mijn snelste ronde . Ik kwam toe had geen last van krampen en beseft wel dat er nog veel werk was maar dat ik nog altijd kon dosseren .
Ik weet dat het zwaar zal worden maar ik voel me goed. Het klinkt misschien raar maar i geloof dat ik ht kan . Terug kern naar het niveau van bijna 7 jaar geleden . Toen stond ik scherp , ik deed atletiek en was echt niet slecht n sprint . Ik ben ton omdat mijn knieen pijn deden gestopt. Ik weet sprint en mountainbike zijn totaal andre dingen maar het is sport. het zal voornamelijk van Maarten afhangen om mij streg genoeg aan te pakken en de goeie trianingen te vinden om mijn uithoudingte verlengen . a en ook mijn techniek die nu o hoog staat dat de grnd canyon in het niets vervalt. Darmee wil ik zeggen dat Steve Urkel het er beter zou vanaf bengen op een fiets an ik op dit ogenblick. Maar ik leer hopeijk snel. Dan zit er toch nog iets in dit lichaam. En dan omt duracel sietse mischien ok ng ens oven drijven .
merci en tot de volgende
Posted by: admin
on Aug 12, 2009
Tagged in: Untagged
Soms haal je dingen op je hals dat je niet beseft hoe zwaar ze zijn. Vrijdag was het ook zo. Tussen de soep en de patatjes werd er beslsit dat ik samen met Jonas De Backer naar Kessel zou rijden. ik maakte mij de hele dag zorgen. Als hij zou doortrekken stond ik langs de kant en was ik verloren . Ik moest hopen op het medelijden van Jonas of ik zou aankomen. Rond 19uur kwamen Jonas en Zijn moeder Sonja toe bij ons thuis. Ik stond klaar met mijn mtb . Klaar voor de 16 km . O nee, ik kreeg dadelijkt e horen dat de 16 er 23 waren. Nog erger dus. Maar ik liet mijn hoofd niet hangen en we vertrokken . 1 drinkbus later of 8 km later voelde ik me neit echt moe maar wel dorstig. Jonas moest lachen omdat mijn drinkbus al leeg was. Hij was echter zo vriendelijk om een deel van zijn 2de bus te delen met mij maar ik moet eerlijkheids halve toegeven dat het even wennen was aan de smaak die verdacht veel naar kauwgom smaakte. Maar toch het hielp. Jonas vertelde me dat hij voraf had gezegd tegen zijn moeder dat ik blij zou mogen zijn om een gemiddelde te halen van 21 km per uur. Maar op dat ogenblik zaten we nog altijd aan een gemiddelde van 22.6km per uur. Op de hellingen zo hoog als de mont ventoux ( ja ja dat bestaat in antwerpen ) moest ik eraf en zag ik echt af. Klimmen kan ik echt nog niet. Maar dan zagen we hetbordje kessel en we gingen ervoor ik trok Jonas in mijn wiel en we gingen sel super sonich snel . Allee voor mij toch. Ik hoorde dat Jonas zelf nog niet elke trap moest geven. Nochtans dacht ik dat we echt snel gingen . Nu blijkbaar is er tussen een koersfiets en een mountainbike. Ik was ongelooflijkblij toen we de laatste 100 meters voor het fort zagen . We gingen de sprint aan. En toen gebeurde het mirakel ik versloeg Jonas in de sprint. Wat een gevoel. Ok ik had niet gezegd dat we gingen sprinten en zelfs dan zat hij bijna overmij bij de aankomst maar toch ik had gewonnen . Wat een opkikker. Nog een positief iets was dat ik geen krampen kreeg. Totaal niet. Vroeger was dat totaal anders en bij elke lange inspanning mocht je mij afvoeren naar de kamer voor krampen.
Ach het was super dat avontuur. De rest van het weekend volgt morgen en overmorgen .
Posted by: admin
on Aug 1, 2009
Iedereen die mij kent weet dat mijnlievelings drank cola is. Ik heb in een verleden dagen gehad datik to 6 liter per dag dronk. Een echte verslaving. Ik ben dna nu begonnen aan de afbouw. Maar dit is hard je voelt je lichaam verlangen naar de caffienne en naar de suikers en je mag niet toegeven . Je bibert , je rilt en toch mag je niet opgeven. Ik ben reeds fel verminderd in deze eerste week ik probeer zelfs weg te blijven van de limonade . Vandaag een blik je en morgen ook . Ik weet nog niet wat mijn trainer zal zeggen maar ik zal wel horen . Mijn basis testis de 19 dan weet ik hoeveel werk er zal zijn. Ik heb vandaag nog een rondje gedaan. Ik denk dat het iets tewarm was. Ik heb niet lichamleijk afgezien maar wel in het zweten . Dus ik denk dat de mensen op de wereldbeker in knokke op de trail het nog lastiger hebben.
Ik wens hen succes voor de finale morgen.
Posted by: admin
on Jul 30, 2009
Mijn trainer zei: "Je mag al starten met af en toe een uurtje te fietsen". Dus vanavond ben ik op de fiets gestapt.
Ik wist precies wat ik wou rijden: De ronde van Antwerpen. Dat is een beetje symbolisch voor mij. Ik woon echt niet graag in Antwerpen, dus was het een strijd tegen de kilo's en tegen 't Stad.
Posted by: admin
on Jul 29, 2009
Tagged in: Untagged
Hij heeft mijn GSM nummer te pakken
|

|
Niet te doen... gisteren kreeg ik plots een smsje van mijn coach. Het zal gaan beginnen, ging er door mij heen. Omdat je zou begrijpen wat ik bedoel moeten we enkele weken (en eigenlijk zelf jaren) terug in de tijd. In Habay la Neuve raakte ik aan de praat met Maarten Gybels over vroeger en over het artikel dat we vorig jaar maakten waarin ik met een Orbea fiets het werelbekerparcours in Madrid reed.
Als ik terug denk aan Madrid doet het nog altijd pijn over heel mijn lichaam. Ergens had ik toen, daar moeten beseffen dat ik terug moest werken aan mijn conditie. Ooit stond ik scherp en kon ik vijf kilometer in een kwartier lopen. Maar ik de laatste jaren probeerde ik zo vaak om terug in die conditie te geraken, maar ik faalde telkens. Miste ik ergens een drijfsveer?
|
Posted by: admin
on Jul 25, 2009
Tagged in: Untagged
Posted by: admin
on Jul 25, 2009
Tagged in: Untagged
Ik schrijf hier een test voor de video .
Posted by: admin
on Jul 11, 2009
Tagged in: Untagged
Hierbij kunnen we melden dat de foto's van de onder 23 of de beloftes online staan .
Je kunt ze hier vinden