Dit weekend organiseerde mijn team Pervélo de Finale van de Flanders Cup in Geraardsbergen. Op zaterdag stak ik een handje toe tijdens de tijdrit voor kids en was ik seingever voor de citizens race. De kids waren in de wolken toen onze "peter" kwam kijken: Robbie McEwen.
Die middag kon ik zelf eens proeven van het parcours. Tot grote verrassing staken er serieuze technische stukken in: steile trapjes met een haakse bocht en dropje, een steile grasafdaling en een venijnig klimmetje met haarspeldbochten. In het laatste stuk zat een steile afdaling met een "drop" van een halve meter over een muurtje! Waauw, zalig! Je kon er ook rond rijden voor degenen die niet durfden.
Zondag was de start pas om 14.30u ipv 11u, dat was wel wennen. M'n schema een beetje overhoop :).
We stonden halverwege de Kloosterstraat, direct steil omhoog! In eerste instantie geraakte ik niet goed in m'n pedalen en was het Vanderkinderen die eerst weg was. Die enkele meters werden snel goedgemaakt en samen met Joyce reden we weg van de rest. Joyce probeerde al weg te geraken maar ik kon in haar wiel blijven tot boven. Nu volgde er een weide met lussen op en af, ik vreesde dat ze hier van me weg zou rijden maar ik kon haar volgen.
 De steile grasafdaling nam ze nog maar de volgende steile afdaling stapte ze af. Ik kon langs de andere kant van de boom, een ander spoor dat wel trager was. Zo kwam ik terug achter haar in de haakse bocht, nu was het snel optrekken op de muur want verderop begonnen de trapjes maar eerst moest je door een smal poortje. We sprintten volle bak maar het was Joyce die als eerste ertussen kon, weer stapte ze af. In een bocht nam ze buitenkant en ik kon eindelijk voorbij en kon als eerste de klim met haarspeldbochtjes aanvatten. Het laatste bochtje was niet te fietsen en ik stapte af. Net zoals zij mij hinderde in de afdalingen, treuzelde ik nu ook want als cyclocrosster is ze beter op de loopstukken. Hup terug op de fiets en op naar de Duivelsput met drop. Op een recht stuk slaagde ze erin me nog te passeren en aan de befaamde afdaling sprong ze weer van de fiets. Ik reed eraf maar moest net voor de drop er ook afspringen omdat Joyce me de weg versperde. In plaats van aan de kant te lopen liep ze in het spoor en belette mij alzo van het muurtje te springen. Ze had ook al fietsend de omweg kunnen nemen.
Ik volgde in haar wiel en bij een volgend technisch stukje slaagde ik er weer in voorbij te gaan. Nu ging het richting finish via een stuk startklim, boven in de weide zag ik dat ik plots al een grote voorsprong had. Ik was er zelf een beetje door verrast.

Nu ik overal kon afrijden kon ik me amuseren. Ondertussen liep mijn voorsprong de volgende rondes op tot zeker anderhalve minuut. Op een gegeven moment kon ik zelfs zien dat niet Joyce, maar Petra mijn voornaamste belager was. Nadien hoorde ik dat ploeggenote Sabine Bombaert in 2e stelling reed. Vanderbeken had een mentale tik gekregen en ging niet meer vooruit. Ik kon mijn tempo vlot houden, al nam ik klein beetje gas terug tov de startronde.
De 4e ronde kwam ik ten val in een haakse bocht. Gelukkig had ik niet veel snelheid maar mijn bidonhouder was afgebroken en ik was wel 15seconden kwijt... . Nu kon ik enkel drinken aan de bevoorradingen want een bus in het zakje van m'n strakke aeropak krijgen terwijl je aan't rijden bent is geen sinecure. Het was maar een klein rondje en niet zo warm dus zo erg was dat nu ook weer niet.

De 5e ronde maak ik een fout in een vervelende aflopende bocht in de weide en verlies weer tijd. Dit en het feit dat Joyce de knop had omgedraaid en de gaskraan openzette zorgde ervoor dat mijn voorsprong terug slinkte. Ik hoorde roepen dat ik nog 45seconden had en geef terug gas bij. Mijn 6e ronde is terug sneller maar dit weerhoud Vanderbeken er niet van om aan haar achterstand te knabbelen. Nog 30seconden...

Bij het ingaan van de laatste ronde zijn het nog een 15-tal seconden, in de hobbelweide verlies ik alle voorsprong en nu krijg ik een mentale tik. De Belgisch Kampioen cross denderde over de hobbels, bij het laatste bochtje komt ze binnendoor voor we de muur opdraaien. Hier had ik de deur dicht moeten doen...eigen schuld. Ik ben veel te braaf. Ze zet zich recht op de kapelmuur maar net voor het grasklimmetje stokte ze en ik zit er terug bij. Wat zich nu afspeeld is een copie van de eerste ronde. Ik in haar wiel, zij overal te voet waardoor ik niet voorbij kon. Weer komen we beiden samen in de haakse bocht onderaan, zij moet nog op haar fiets springen en dat gaf mij een meter voorsprong. Ik zette me recht en sprintte met alle macht, ik moest bijschakelen, de ketting haperde en Joyce gaat me voorbij. Nu is ze weer eerst aan het poortje en de trapjes en kan ze haar spelletje weer spelen. Het laatste bochtje van de haarspeldklim beslist de wedstrijd: het is een loopstrook en Joyce maakt het verschil. Ik krijg het gaatje niet meer dicht, zet alles op alles en sprint op de aankomstklim alles uit m'n lijf. De laatste honderd meters laat ik me uitbollen: kapot. Het heeft niet mogen zijn, ik verlies met amper 20 seconden een koers die ik vanaf de 2e ronde aan kop reed... Een hele teleurstelling.

Ik vond het knap van Joyce dat ze zich mentaal terug kon opladen en haar achterstand op korte tijd wist weg te werken. Ze is zeker in “forme” voor het crosseizoen! Alleen vond ik het nogal onsportief om mij de doorgang te beletten op technische stukken zodat ik mijn betere techniek niet kon uitspelen. Maar ja: dat is koers zeker? Dat is tactiek, iets waar ik nog veel in kan verbeteren. Ik moet ook gewoon wat “harder” leren zijn en me niet zomaar opzij laten zetten. Daar ga ik volgend seizoen zeker aan werken, concurrenten zijn gewaarschuwd! :)
Ik onthoud vooral het goeie gevoel tijdens de wedstrijd, dat was stukken beter dan in de koersen na het BK. Misschien heb ik dat te danken aan dat weekje rust en wedstrijdvrij weekend?

Ploeggenote Sabine werd knap 3e en weer 2 “Pervélo-chics” op't podium :). Gerrit Delfosse won bij de Masters en Frank Schotman werd 2e bij de Elites. Chapeau voor het hele team dat dit op poten heeft gezet. We zijn nog tot 21u bezig geweest met opruimen en konden daarna nog lekker eten op kosten van de ploeg :).

Kristien