Zaterdag voelde ik me niet al te best waardoor ik de verkenning beperkte tot één rondje. De benen waren goed, nu nog die misselijkheid.

Zondag stond er veel concurrentie aan de start: Turpijn, Zeldenrust (36e WK), Erlandsson (Zweden), Ketonen (Finland), Michiels en enkele sterke Hollandse meiden: Van Meurs-Boek en Groen. Opvallend was Joyce Vanderbeken die niet startte maar wel aanwezig was. Ondanks dat ze aan de leiding stond in het klassement en het waren dubbele punten.

Ik had last van de maag, veel zenuwen. Goed vertrokken maar eens aan de terril werd er ingehouden en gekeken. Turpijn werd de kop opgedrongen en derest wachtte af, de groep waaierde breed uit en ik kon onmogelijk voorbij. Aan de klim werd er versneld en gestreden voor het spoor. Ik kwam achter Petra Mermans te zitten en twijfelde om voorbij te gaan maar dit zou onnodige krachten kostten doordat het ander spoor heel los lag en ik was bang om een fout te maken. Hetzelfde probleem op de snelle afdaling.

Eens op de klim nam ze buitenbocht en kon ik voorbij, ik nam het wiel van Zeldenrust. Het leek alsof ik nog niet diep moest gaan, vreemd. Verderop ging Zeldenrust voorbij Michiels en kwam ik achter de Saeco-bikester. Na de startronde kwam ik als 5e door, een fietslengte van Githa. Ik werd op de hielen gezeten door Van Meurs en Groen. Op de klim kwam van Meurs me met een versnelling voorbij die ik niet kon beantwoorden. Nog steeds klimmende ging ik op mijn beurt Githa voorbij. Ik reed precies in "cruise control", vlot maar kon niet diep gaan. Toen kwam ook Groen erover maar ditmaal kon ik gewoon aanpikken, ik had geen problemen met haar klimtempo.
Op dat moment haalden de eerste juniors ons in en werd het een beetje chaos waardoor ik haar wiel kwijt was. Ze had een 5tal meter, ik probeerde de kloof te dichten. Even leek dit te lukken op de steilste klim maar daarna liep ze terug uit. Aan de meet had ze zo'n 20seconden, ik reed in 6e stelling, de maagpijn was bijna weg. Ik had wel wat schakelproblemen vooraan al bleef dit gelukkig beperkt, ik verloor er alleen wat tijd mee.

De 3e ronde bleef ik jacht maken op de Nederlandse. De Finse Ketonen kwam sterk opzetten maar ik begon me stilaan beter te voelen. Ze naderde tot in mijn wiel en kwam er zelfs even over, ik voelde dat ik sterker was, zette mij terug op kop en verhoogde het tempo. Al snel moest ze een paar meters prijsgeven en de rest van de ronde kon ik die voorsprong wat uitdiepen. Na die 3e ronde had ik een halve minuut voor en nu pas begon ik er precies door te komen. Ik voelde me beter.
De voorlaatste ronde kwam ik terug dichter op Groen maar het was de Zweedse Erlandsson die ik het eerst in't vizier kreeg. Het werd een felle strijd waarbij ze uit mijn klauwen wist te blijven. Toch was het nog oppassen voor de Finse die ook niet wou afgeven.

Ik werd 6e en 1e Belgische op een dikke minuut van de Zweedse die lang in 3e positie lag. Ik had het gevoel van maar 2 of 3 rondes (van de 5) echt gekoerst te hebben en misschien zat er wel meer in. Zeker als ik bedenk dat ik het tempo van Groen aan kon, zij werd nog 4e.
Tot mijn verbazing was het niet Turpijn maar een sterke Zeldenrust die won! Nu werd het nog spannend voor het klassement... Ik ging losrijden en toen ik terugkwam hoorde ik mijn naam afroepen. Nog net op tijd voor het podium van het eindklassement: een 3e plek naast Turpijn die won en Zeldenrust werd 2e. Toch nog een mooie afsluiter en eindelijk mijn eerste podium Benelux Cup. Er hangt een mooie geldprijs aan vast en die kan ik zeker goed gebruiken om volgend seizoen de kosten te dekken (al zal ik daar helaas niet mee toekomen).

Trainer Kris Henderieckx won bij de Masters.
Misschien start ik 11/10 nog in de allerlaatste koers. Ik hoop dat dit de UCI-koers "Roc d'Azur" is in Frankrijk, ik wacht nog op reactie van de Bond. Anders zal het het BK Marathon worden. 4/10 zal ik niet starten in de Hondsrug Classic (Nl) wegens cursus-en werkverplichtingen, jammer want dit is een UCI klasse 1 wedstrijd.